Stollen to tradycyjne niemieckie, świąteczne ciasto bakaliowe. Właściwie to powiedziałabym, że bardziej bakalie w cieście  Stollen ma oryginalny kształt, jedna połowa ciasta jest wyższa od drugiej (jest nawet do kupienia specjalna forma tylko do pieczenia Stollen) i jest posypany grubą warstwą cukru pudru. Ten specyficzny kształt i warstwa cukru pudru ma przypominać małe Dzieciątko Boże owinięte w pieluszkę. Ciasto jest bardzo nabite bakaliami. Są w nim rodzynki, migdały, kandyzowana skórka pomarańczowa i cytrynowa oraz marcepan. Poniższy przepis jest na stollen klasyczny (zwany Christstollen lub Dresdner Stollen). Jest bardzo dużo odmian tego ciasta. Inne bardzo popularne są z nadzieniem marcepanem, quarkiem lub makiem. Bardzo lubię to ciasto. Jest ciężkie, bardzo bakaliowe, słodkie i wilgotne. Nadaje się do jedzenia właściwie zaraz po upieczeniu, chodź powinno poczekać się chociażby do dnia kolejnego, aby przeszło smakiem. Pomimo tego, że jest to ciasto drożdżowe, można go również owinąć w folię aluminiową i przechować, przez co najmniej 2 tygodnie.

Składniki:

• 500g rodzynek
• 150g kandyzowanej skórki pomarańczowej
• 100g kandyzowanej skórki cytrynowej
• 200g posiekanych migdałów (Jeśli nie znajdziecie gotowych migdałów posiekanych, to najlepiej kupić w słupkach i je posiekać.)
• 8 kropli olejku migdałowego
• 70ml rumu
• 1 laska wanilii (wyciągnięte nasiona)
• starta skórka z jednej pomarańczy
• 120ml wody

• ok. 70g drożdży
• 240ml mleka
• 25g cukru
• 600g mąki pszennej  (najlepiej typu 550)
• 3 żółtka
• szczypta soli
• 200g masy marcepanowej
• 200g masła

• 100- 200g masła
• cukier puder
• 2 łyżeczki cukru waniliowego

1. Dzień wcześniej wymieszać w misce wszystkie składniki na mieszankę bakaliową. Przykryć folią lub talerzem. Pozostawić na noc.
2. Na drugi dzień wymieszać w dużej misce 300g mąki z cukrem. Zrobić w mące wgłębienie, wlać do niego 150ml zimnego mleka i dodać pokruszone drożdże. Zagnieść ciasto. (Ciasto będzie twarde). Przykryć ściereczką i pozostawić do wyrośnięcia (Ciasto powinno podwoić swoją objętość).
3. Do wyrośniętego ciasta dodać resztę mąki (300g), resztę mleka, żółtka i szczyptę soli. Zagnieść ciasto na jednolitą masę. Dodać starty na tarce o dużych oczkach marcepan. Ponownie zagnieść ciasto. Na końcu dodać 200g pokrojonego na małe kawałki masła. Zagnieść ciasto. Dopiero jak masło dobrze połączy się z ciastem dodać mieszankę bakaliową i jeszcze raz zagnieść ciasto. Ciasto posypać mąką, przykryć ściereczką i pozostawić na 40min.
4. Ciasto podzielić na pół. Na posypanym mąką blacie uformować z każdej połowy ciasta owal (ok. 30x 20cm). Wzdłuż, przez środek zrobić głębokie wgłębienie.

5. Jedną połowę ciasta spłaszczyć.

6. Spłaszczoną połowę ciasta zarzucić na drugą. (Dobrze założyć, żeby podczas pieczenia ciasto nie straciło kształtu.)

7. Dwie gotowe strucle przełożyć na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Strucle najlepiej oddzielić złożoną kilkakrotnie folią, aby nie skleiły się podczas pieczenia. Ciasto pozostawić na 10 min.
8. Piec w nagrzanym piekarniku 10min. w temperaturze 200°C. Po 10min. zredukować temperaturę do 180°C i piec kolejne 40- 45 min. Przed końcem pieczenia w razie potrzeby przykryć ciasta z góry folią aluminiową.
9. 100- 200g masła roztopić. Gorące strucle posmarować masłem i posypać grubo cukrem pudrem wymieszanym z cukrem waniliowym. Ciasto można jeść jak tylko ostygnie, ale zaleca się owinięcie strucli w folię aluminiową i pozostawienie do następnego dnia. Następnego dnia należy usunąć nadmiar cukru i ponownie posmarować ciasta cienko roztopionym masłem i posypać cukrem pudrem. Ciasta przechowywać w chłodnym miejscu tydzień, nawet dwa, owinięte szczelnie w folię aluminiową. Najlepiej dodatkowo wsadzić je jeszcze do metalowej puszki, żeby chronić przed wyschnięciem.

Uwaga: Należy dość ściśle uformować strucle i dobrze założyć jedną połówkę ciasta na drugą, ponieważ ciasto rozchodzi się na boki podczas pieczenia. Wyczytałam, że można ciasto owinąć w pasek z folii aluminiowej zwinięty kilkakrotnie, aby ciasto nie straciło za bardzo kształtu. Nie próbowałam jeszcze, ale przy kolejnym razie wypróbuję ;).
Nie należy za długo wyrabiać ciasta, ani za długo pozostawiać do wyrośnięcia.

Smacznego .